Vol. 11, Issue 9, Part B (2025)

Abstract
பிரபஞ்சம் குறித்த சிந்தனைகள் அனைத்துப் பண்பாட்டு மரபுகளிலும் முக்கியமான இடத்தைப் பெற்றுள்ளன. தமிழ்ச்சித்தர்கள், தங்கள் ஆன்மீக அனுபவங்களின் வழியாக, பிரபஞ்சத்தை வெறும் பொருளாதார அமைப்பாக மட்டும் அல்லாது, ஆன்மீக ஆற்றலின் வெளிப்பாடாகக் கருதினர். அவர்கள் “சிற்றாண்டம் – பெருஞ்சாண்டம்” என்ற கோட்பாட்டின் மூலம், மனித உடல் மற்றும் பிரபஞ்சம் இடையிலான உள்ளார்ந்த ஒருமைப்பாட்டை வலியுறுத்தினர். இந்தக் கருத்துப்படி, மனிதனின் உடலமைப்பு, சிந்தனை, உயிர் இயக்கம் ஆகியவை பிரபஞ்சத்தின் இயல்புகளை பிரதிபலிக்கின்றன. சித்தர் பாடல்களில், பிரபஞ்சத்தின் தோற்றம் “நாதம்” மற்றும் ஒலி அதிர்வுகளிலிருந்து உருவானதாகவும், அவை பஞ்சபூதங்களின் பரிணாம வடிவங்களில் விரிந்ததாகவும் விளக்கப்படுகிறது. நீர், நிலம், தீ, காற்று, ஆகாயம் ஆகிய பஞ்சபூதங்கள், இயற்கை மற்றும் உயிரின் அடிப்படைக் கூறுகளாக மட்டுமன்றி, ஆன்மீக நிலைகளின் அடையாளங்களாகவும் சித்தர்களால் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. இதன் மூலம், பிரபஞ்சத்தைப் புரிந்துகொள்வது, மனிதன் தன்னைத் தானே அறிந்து கொள்ளும் ஒரு ஆன்மீகப் பயணமாகவும் அமைந்தது. மேலும், சித்தர்களின் பிரபஞ்சக் கண்ணோட்டம் மதத்தையும் தத்துவத்தையும் தாண்டி, நவீன அறிவியல் கோட்பாடுகளுடனும் சில striking ஒற்றுமைகளை வெளிப்படுத்துகிறது. உதாரணமாக, பிரபஞ்சத்தின் தோற்றம் தொடர்பான பிக்பாங்க் கோட்பாட்டில் கூறப்படும் ‘ஒலி வெடிப்பு’ (cosmic vibration) சித்தர்களின் “நாதம்” கருத்துடன் தொடர்புபடுத்தக்கூடியது. அதேபோல், ஆற்றல் நிலைத்தன்மை குறித்து அறிவியல் முன்வைக்கும் கருத்துக்கள், சித்தர்கள் வலியுறுத்திய “ஆற்றல் மாறும், அழியாது” என்ற உண்மையோடு நெருக்கமாக ஒத்துவருகின்றன. இதனால், சித்தர்கள் கூறிய பிரபஞ்சக் கருத்துக்கள் தமிழ்த் தத்துவ மரபின் ஆழத்தையும், ஆன்மீகம் மற்றும் அறிவியல் இடையிலான பாலமாகவும் விளங்குகின்றன. மனிதனும் பிரபஞ்சமும் ஒரே அடிப்படையில் தோன்றியவை என்ற சித்தர் வலியுறுத்தும் கருத்து, இன்றும் ஆராய்ச்சிக்கும் சிந்தனைக்கும் வலுவான அடிப்படையாகிறது.